let's get inspired!

22 feb. 2016
alles over het huwelijk

Mijn pleidooi voor een gesloten stadhuis

Mijn pleidoor voor een gesloten stadhuis // Inkspired - Engaged.nl

Toen ik nog bruiloften fotografeerde heb ik me regelmatig verbaasd over de tafereeltjes die ik zag rondom ongenode gasten in het stadhuis. Man, man. Ik wil niet de Jan Mulder van de trouwbranche zijn, maar ik ben me toch een partij ongelukkig over wat zich daar afspeelt. Het kan niet anders dan dat we uitgelachen worden door minder nuchtere volken, want het lijkt alsof we onze huwelijken niet serieus nemen door onze ceremonies open te stellen voor jan en alleman.

[[read-more]]
Ik ben van nature al licht-cynisch, maar het type mens dat ‘alleen eventjes komt gluren’ maakt van mij een ras-pessimist.

Ik hou van huwelijken, ik ben dol op de liefde, en men kan niet vaak genoeg trouwen wat mij betreft (wel steeds met dezelfde persoon dan, hé), maar als ik nog één keer een oude buurvrouw in haar regenjas met felgekleurde plastic boodschappentas om het hoekje zie staan bij het stadhuis weet ik niet of ik nog voor mezelf kan instaan. Ik heb je gewaarschuwd.

Heel lief van die buurvrouw, dat ze interesse toont, maar in de kern is het ouderwets gluren bij de buren. Een stadhuis is van oudsherre open voor iedereen, en dus mag je wel even, voor je naar de bakker fietst voor je halfje bruin, kijken hoe de bruid er uit ziet. Is het erg dat je er niet op gekleed bent? Ach nee, je gaat wel achteraan staan. Precies daar waar de bruid door de deuren loopt. Precies daar waar een foto gemaakt moet worden. En dus sta je gruwelijk in de weg, maar hey, je stond wel netjes achteraan ‘want je hoort niet bij de gasten, hoor!’.

Mijn pleidoor voor een gesloten stadhuis // Anna Alexia Basile - Engaged.nl

Ik vind het bijzonder dat we bereid zijn om één van de meest belangrijke momenten ooit, te delen met mensen die we normaal gesproken nooit zien of spreken. We moeten het tij keren van de open stadhuis ceremonies. Wat mij betreft is trouwen op een andere locatie dan een stadhuis romantischer, maar los daarvan pleit ik voor een gesloten stadhuis.

Als je er nooit aan hebt gedacht om een bepaald persoon, die niet van grote betekenis is geweest in je leven, uit te nodigen voor je huwelijk, dan hoef je je echt niet schuldig te voelen als hen de toegang wordt geweigerd bij het stadhuis. Wel óf geen uitnodiging; duidelijker dan dat wordt het niet. Dan weet je ook zeker dat niemand het uitzicht verpest met een plastic boodschappentas.

Mijn advies: houd het bij de genode gasten, houd het intiem!


[illustratie: Inkspired // foto: Anna Alexia Basile]




instafeed

@engagedNL